A ja znowuz nie rozumiem czegos takiego jak zbieranie autografow. Ot podpis, so what? ;) Zeby pamietac, ze sie z ta osoba zamienilo kilka slow/rozmawialo dluzsza chwile? Mialem okazje pogadac z czlonkami kilku naprawde znanych kapel (Samael, Behemoth etc) i nawet mi nie przeszla taka rzecz przez glowe...na konwencie na ktorym spotkalbym lubianego przeze mnie pisarza tez bym pewnie zareagowal zwykla gadka na temat pomyslow i pogratulwoaniu poprzednich ksiazek xD
Wydzieliłam - tess.
Ja sądzę, że powód jest podobny jak w wypadku tego, że przejawem kultury jest podpisać się osobiście na liście (czy bardziej biurokratycznie patrząc - na podaniach/listach motywacyjnych wymagany jest odręczny podpis).
Podpis/autograf to takie przypieczętowanie więzi z treścią dokumentu (w wypadku papierów służbowych - oficjalnej, listów - intymnej). Treść książki to słowa autora, osobisty podpis to jego cząstka, realna, niepowtarzalna, nieprzepuszczona przez drukarnię - tylko machnięta własną ręką, często z osobistą dedykacją. Książka staje się unikalna, bliższa.
A abstrahując ode mnie - dla nieśmiałych to świetny sposób, żeby zagaić rozmowę na konwencie... ;)
Masz calkiem spore ziarnko racji w sprawie tych autografow, jednakze chodzilo mi o zbieranie autografow ogolnie, co sie tyczy rowniez np muzykow...keidys w moim miescie zawital Kwasniewski w towarzystwie o ile dobrze pamietam Kalisza (moge sie mylic, bylem maly) i ludzie prosili ich o autografy oO
Jeśli ktoś uważał ich za ważne persony - mógł zbierać. Jeśli chciał mieć po prostu autograf kogoś "sławnego" - jak wyżej ;)